Dzień dobry. Jestem w bardzo złym stanie psychicznym. Rak nie pozwala mi na nic. Lęk trwa non stop. Przeszłam właśnie operację oszczędzającą. Guz był mały, 8mm. Rak in situ lity i ognisko iwazyjne. Luminalny A. 100%ER i 100%PR, G1, ki6710%. Lekarze mówili, że taki łagodny, wcześnie wykryty. A tu zupełnie odwrotnie. Raka w piersi już w opisie wyniku pooperacyjnym nie ma, marginesy czyste, szerokie. Ale są zajęte węzły wartownicze. Aż 3.Wiem, że już z tego nie wyjdę. Onkolog chyba nie wie, że ludzie coś o swojej chorobie wiedzą. Mówi, że po wycięciu reszty węzłów i radioterapii będzie hormonoterapia. A moim problem jest głowa. Jest, bo jak mam się czuć przy kiedy nic zrobić już nie można?